ارتقای فناوری الحاق فضاپیما به ایستگاه ‌فضایی

دانشمندان فضایی کشور چین موفق به بهبود فناوری الحاق یا پهلوگیری فضاپیما به ایستگاه‌ فضایی شدند.

به گزارش سرویس علمی ایسنا منطقه خراسان، سیستم جدید الحاق یا اتصال سفینه‌های فضایی به ایستگاه، موسوم به «سیستم هدایت eye» قادر است تا عمل اتصال یا پهلوگیری را با سرعت و دقت بیشتری انجام دهد.

بسیاری از فعالان عرصه فناوری‌های فضایی معتقدند که سیاست‌های به روزرسانی صنعت فضایی چین که با حمایت کامل «شی جین پینگ» رییس‌جمهور این کشور همراه شده است، نقش مهمی در کاهش فاصله صنعت تجهیزات فضایی این کشور با کشورهای مطرح غربی داشته است.

اگرچه پیشرفت‌های چشمگیر چین در عرصه فضا همواره مورد انتقاد کشورهای مطرح فضایی جهان از جمله آمریکا بوده است، اما مقامات فضایی چین همواره از صلح‌آمیز بودن فعالیت‌های فضایی این کشور سخن به میان آورده‌اند.

پروفسور گونگ دژو، طراح سیستم الحاق جدید ایستگاه فضایی در مورد پیشرفت‌های فنی این طرح افزود: عرصه دید کافی، مهم‌ترین نیاز دو فضاپیما هنگام ملاقات در فضا است. از آنجایی‌که هر دو فضاپیما بیش از هزاران کیلومتر با هم فاصله داشته و باید طی یک زمان مشخص کنار هم پهلو بگیرند، بسیاری از دانشمندان این عمل را مانند نخ کردن یک سوزن دانسته اند.

 وی در ادامه افزود: با توجه به فناوری‌های پیچیده مورد نیاز جهت بهبود فرایند پهلوگیری در فضا، اکنون سیستم جدید الحاق کشور چین که آزمایش‌ها را با موفقیت پشت سر گذاشته، به زودی جایگزین نمونه‌های غربی خواهد شد.

 طبق اعلام مسؤولان سازمان فضایی چین، سیستم الحاق جدید فضاپیماها به زودی در پروژه‌های فضایی اختصاصی چین، مثل آزمایشگاه فضایی تیانگونگ 2 در نهایت در صورت توافق اعضای تفاهم‌نامه جهانی فضا، جایگزین نمونه‌های فعلی ایستگاه فضایی بین‌المللی خواهد شد.

منبع:ایسنا

 

شکل‌گیری ستاره‌ای نزدیک به یک سیاه‌چاله

اغلب کهکشان‌ها طبق یافته‌های حاصل از مهم‌ترین و شگفت‌انگیزترین مطالعه اخترشناسی مدرن، میزبان سیاه چاله‌ای عظیم‌الجثه در هسته‌شان هستند. جرم یک سیاه‌چاله پس از شکل‌گیری می‌تواند با دریافت جرم از پیرامونش افزایش یابد. همچنین سیاه‌چاله‌ها منبع تولید انرژی عظیمی هستند.

 به گزارش سرویس علمی ایسنا منطقه خراسان، در طول مرحله تکاملی یک سیاه‌چاله، هسته‌های کهکشانی فعال(AGN) شکل می‌گیرند. هسته‌های کهکشانی فعال پرنورترین اجرام در عالم هستند و بررسی آنها می‌تواند هم به کشف اجرام دور و هم تصحیح یا دستیابی به مدل‌های کیهان‌شناختی کمک کند.

 با وجود تفاوت یک میلیارد برابری در اندازه سیاه‌چاله و کهکشان میزبان، ارتباطی نزدیک بین شکل‌گیری این دو وجود دارد. درک مکانیسم این ارتباط، منجر به درک چگونگی شکل‌گیری کهکشان‌ها و به ویژه ستارگان خواهد شد. اوج فعالیت این فرایندها متعلق به چند میلیارد سال پیش است. به همین دلیل هیچ کدام از آنها تاکنون به خوبی شناخته نشده‌اند.

 بلیندا ویلکس، جووانا کوراسکیز، استیو ویلنر، مت اشبی و جیووانی فازیو به همراه همکارانشان از مرکز CfA با استفاده از تلسکوپ فضایی هرشل به بررسی انتشار پرتو مادون قرمز 64 کهکشان درخشان ساطع‌کننده اشعه ایکس و رادیویی با هسته کهکشانی فعال پرداختند. هرکدام از این کهکشان‌ها متشکل از صدها میلیارد توده خورشیدی ستاره‌ای هستند.

 این مجموعه‌ یک نمونه کامل از اجرام کاملا شناخته شده متعلق به هفت میلیارد سال پیش است که اغلب اختروش‌های قدرتمند را نیز شامل می‌شود.

 اختروش یا کوازار یک هسته فعال به شدت نورانی و دوردست بوده که متعلق به یک کهکشان جوان است.

 تمام اجرام مورد بررسی در این تحقیق دارای جتهای دوقطبی بزرگی هستند که توسط هسته کهکشانی فعال به فضای بین کهکشان رانده شده‌اند. هدف دانشمندان، مشخص کردن سهم فعالیت شکل‌گیری ستارگان و هسته کهکشانی فعال از درخشش این کهکشان‌های قدرتمند بوده است.

 انتشار پرتوهای فروسرخ نیز به همراه خروج غبارهای فروزانی است که با بررسی جزئیات مربوط به دمای این ذرات می‌توان سهم نسبی میزان درخشش ناشی از هر دوی این فعالیت‌ها را مشخص کرد.

اخترشناسان با رد فرضیه شکل‌گیری ستارگان بر اثر جریان خروجی هسته کهکشانی فعال، نتیجه گرفتند که نرخ شکل‌گیری ستارگان، سالانه صدها توده خورشیدی در هرکدام از این کهکشان‌ها است.

  منبع:ایسنا

تصویر نجومی روز/کهکشان چشمِ سیاه: M64

کهکشان مارپیچی بزرگ، زیبا و درخشان مسیه 64 با نام کهکشان «چشم سیاه» یا «زیبای خفته» شناخته می‌شود چراکه نمای تلسکوپی این کهکشان چنین ذهنیتی به انسان می‌دهد. کهکشان M64 در فاصله‌ی 17 میلیون سال نوری در شمال صورت فلکی گیسوی برنیکه ( Coma Berenices) قرار دارد. درواقع با دیدن این تصویر ترکیبی و رنگی، نام «چشم سرخ» نیز برازنده‌ی این کهکشان است. نواری از هیدروژن سرخ درخشان؛ ابرهای غبارآلود نزدیکی منطقه‌ی مرکزی M64 را دربرگرفته است و نشان از ستاره‌های تازه متولدشده دارد. رصدها نشان می‌دهند که این کهکشان دو چرخش متضاد با هم دارد، یکی چرخش ستاره‌های درونی آن است که هم‌جهت با مرکز M64 و ابر و غبار آن می‌چرخند و دیگری گازهای بیرونی هستند که تا فاصله‌ی 40 هزار سال نوری گسترده شده‌اند و خلاف جهت مرکز کهکشان درحال چرخشند. چشم غبار‌آلود و چرخش‌های در خلاف جهت یکدیگر، در نتیجه‌ی تصادف و ترکیب دو کهکشان متفاوت به‌وجود آمده‌اند.

امتیاز تصویر: Michael Miller, Jimmy Walker

مترجم: آهو آریانی

http://apod.canot.ir

شفق قطبی در سیاره سرخ به چه شکل است؟

تصویربالا نشان می‌دهد که شفق قطبی در سیاره سرخ به چه شکل دیده خواهد شد. این تصویر را ژان لیلنستن و همکارانش در موسسه اخترفیزیک و سیاره شناسی گرونوبل فرانسه ساخته‌اند. آن‌ها برای تهیه این تصویر از وسیله‌ای به نام Planeterrella استفاده کرده‌اند که یک کره، میدان مغناطیسی و ذرات باردار را در محیطی مانند بطری به دام می‌اندازد. با تزریق گازهای مشابه با ترکیب جوی سیارات، این ابزار می‌تواند نشان دهد که شفق‌های قطبی در سیارات مختلف به چه شکل و رنگی دیده خواهد شد.

شفق قطبی حاصل تعامل ذرات باردار فوران یافته از خورشید با میدان مغناطیسی سیاره و مولکول‌های جو برای تولید نور است. رنگ شفق را مولکول‌های عناصر موجود در جو تعیین می‌کنند. بیش از ۹۶ درصد جو مریخ را دی‌اکسید کربن تشکیل داده و ازآنجاکه این مولکول در برخورد ذرات باردار پرانرژی نور آبی آزاد می‌کند، شفق قطبی در سیاره سرخ به رنگ آبی دیده خواهد شد.

پیش‌ازاین، فضاپیماها توانسته بودند شفق‌های قطبی مریخ را در نور فرابنفش مشاهده کنند. در اوایل سال میلادی جاری، فضاپیمای میون MAVEN ناسا توانست شفق قطبی را در ارتفاعات پایین نیمکره شمالی ببیند و این در حالی است که این پدیده عموماً در نیمکره جنوبی سیاره سرخ دیده می‌شود، جایی که میدان مغناطیسی قوی‌تر است.

هیچ‌یک از فضاپیماها، مدارگردها و کاوشگرهای ارسالی به مریخ نتوانسته‌اند شفق‌های قطبی این سیاره را در نور مرئی مشاهده کنند؛ اما دانشمندان امیدوارند مأموریت اگزومارس که سال آینده به مریخ خواهد رسید، بتواند نمایش شفق‌های قطبی سیاره سرخ را در نور مرئی مشاهده و تصاویر آن را به زمین ارسال کند.

منبع: خبرآنلاین

کشف علمی در پی بحث زن و شوهر دانشمند: ارتباط روماتیسم و طوفان خورشیدی

محققان دانشگاه جانزهاپکینز آمریکا پس از بررسی میزان شیوع بیماری‌هایی همچون روماتیسم مفصلی و آرتریت تمپورال دریافتند که نرخ ابتلا به این بیماری‌ها با چرخه‌های خورشیدی ارتباط دارد.

محققان امیدوارند تا از طریق این یافته‌ها که باعث ارتباط نادر میان فیزیکدانان و محققان پزشکی شده است، بتوانند آمار ابتلا به این دو عارضه را با اعلام پیش‌بینی‌های از پیش تعیین‌شده کاهش دهند.

اگرچه دو عارضه روماتیسم مفصلی و آرتریت تمپورال در ظاهر هیچ ارتباطی باهم ندارند، اما محققان معتقدند که این دو عارضه از نوع خود ایمنی هستند، به‌نحوی‌که سیستم ایمنی بدن و در رأس آن‌ها گلبول‌های سفید خون به بافت‌های بدن حمله می‌کنند.

الهام‌بخش این تحقیق، گفتگوی بین سیمون وینگ، فیزیکدان دانشگاه جانزهاپکینز و مؤلف اول این تحقیق و همسرش لیزا رایدر، از مؤلفان این بررسی و معاون رئیس گروه خود ایمنی محیط‌زیست موسسه ملی علوم بهداشت محیطی در موسسه ملی سلامت بود. رایدر داده‌هایی را از کلینیک مایو در روچستر به دست آورده بود که نشان می‌داد موارد روماتیسم مفصلی و آرتریت تمپورال با چرخه ۱۰ ساله خورشیدی ارتباط نزدیکی دارند.

هنگامی‌که سلول‌های ایمنی به بافت‌های مفاصل حمله کنند، باعث ایجاد التهاب و درد شدید می‌شوند که در صورت عدم درمان مفصل تحت حمله کاملاً فلج می‌شود.

در عارضه آرتریت تمپورال، فاکتورهای موجود در سیستم ایمنی با حمله به دیوارهای شریان‌های تغذیه‌کننده مغز باعث ایجاد تورم شده که بروز این پدیده باعث ایجاد سردردهای شدید، درد فک، مشکلات بینایی و درنهایت کوری می‌شود.

پروفسور وینگ اظهار کرد: در طبیعت تنها چند عامل هستند که دوره تناوبی بین ۱۰ تا ۱۱ سال دارند. چرخه فعالیت‌های خورشیدی یکی از این عوامل طبیعی است که تأثیرات بسیاری را بر روی زمین و چرخه زندگی آن دارد.

وی در ادامه افزود: پس از مطالعه بر روی میزان شیوع بیماری‌های خود ایمنی که هنوز علت خاصی برای آن‌ها پیدا نشده و همچنین بررسی همزمان چرخه‌های خورشیدی دریافتیم که ارتباط معناداری در این مورد وجود دارد.

در این تحقیق، پس از بررسی بیماران مبتلا به روماتیسم مفصلی و بیماری آرتریت تمپورال به کمک پرونده‌های موجود در بیمارستان‌ها مشخص شد که تعداد آمار مبتلایان به این دو عارضه هنگام آغاز چرخه فعالیت مغناطیسی خورشید افزایش یافته است.

هنگامی‌که فعالیت‌های خورشیدی مانند فوران‌های تاج خورشید در بالاترین حد ممکن است، میلیون‌ها تن مواد پلاسمای مغناطیسی و الکتریکی به سمت جو زمین پرتاب می‌شوند که کمربند محافظتی زمین یا یونوسفر را محاصره می‌کنند. این فعالیت می‌تواند به‌قدری قدرتمند باشد که به ماهواره‌ها آسیب برساند و حتی شبکه‌های تلفن همراه و انتقال برق را مختل کند.

محققان پس از بررسی اطلاعات ذخیره‌شده در مرکز درباره وضعیت فعالیت خورشیدی از سال ۱۹۵۰ / ۱۳۲۹ تاکنون دریافتند که بیش از ۲۰۷ مورد عارضه التهاب آرتریت تمپورال و ۱۱۷۹ مورد ابتلا به روماتیسم مفصلی در این مدت رخ داده است.

پروفسور وینگ معتقد است که قطعاً ارتباط مستقیمی بین این دو پدیده وجود دارد و امیدوار است که با مطالعات بیشتر تیم تحقیقاتی، روش‌های پیشگیری از این دو بیماری مشکل‌ساز در آینده نزدیک مشخص شود.

جزئیات بیشتر در مجله BMJ منتشر شده است.

منبع:خبرآنلاین

 

تصویر نجومی روز/خوشه‌ی پروین

آیا تا به‌حال خوشه‌ی پروین را رصد کرده‌اید؟ اگر هم آن را دیده باشید به‌احتمال قوی آن‌چیزی که دیده‌اید به این اندازه غبارآلود نبوده است. خوشه‌ی پروین مشهورترین خوشه‌ی ستاره‌ای آسمان است و با آن ستاره‌های درخشانش حتی بدون دوربین دوچشمی و از شهری با آلودگی نوری شدید هم دیده می‌شود. اگر از این خوشه در محلی تاریک با نوردهی طولانی عکس بگیرید؛ ابرغبارآلود آن را به‌وضوح خواهید دید. این عکس با نوردهی 12 ساعت گرفته شده است و منطقه‌ای چند برابر اندازه‌ی ماه  کامل را پوشش می‌دهد. خوشه‌ی پروین با نام‌های: «هفت خواهران» و «M45» نیز شناخته می‌شود و در فاصله‌ی 400 سال نوری از ما در صورت فلکی گاو (Taurus) قرار دارد. ترکیبی از افسانه‌های قدیمی و داستان‌های جدید، گواه آن‌اند که یکی از ستاره‌های درخشان این مجموعه از هنگامی که خوشه نام‌گذاری شده، کم‌نور شده است و فقط 6 ستاره‌ی آن با چشم غیرمسلح دیده می‌شوند. البته تعداد واقعی ستاره‌های این خوشه، بسته‌ به تاریکی محیط رصد و قدرت دید رصدگر، کم‌تر یا بیشتر از 7 تا است.

امتیاز تصویر: Marco Lorenzi – Glittering Lights

مترجم: آهو آریانی

http://apod.canot.ir

---

اختلال در سایت بلاگفا

با سلام خدمت دوستان

سایت بلاگفا یک دوماهی بود از دسترس خارج شده بود به علت مشکلات فنی و امکان آپدیت به هیچ عنوان وجود نداشت . به همین دلیل وبلاگ ما هم یک مدت طولانی از دسترس خارج شده بود.
سعی میکنم تا با آپدیت این خلا طولانی رو پر کنم...