تصویر نجومی روز
تصویر نجومی روز
اکتبر 30th, 2012
سحابی سیارهنما PK 164 + 31.1
آیا خورشید به چنین چیزی تبدیل خواهد شد؟ به احتمال زیاد. حباب پیشروندهای که در تصویر بالا ثبتشده است سحابی سیارهنمای PK 164 + 31.1 نام دارد. هنگامی که هستهی ستارهای خورشیدمانند دیگر توانایی همجوشی هستهای هیدروژن را نداشته باشد٬ گازهای جوّی باقی مانده به بیرون حرکت میکنند و این حباب پیشرونده به وجود میآید. آنچه که در بخش مرکزی این سحابی به چشم میخورد باقیماندهی هستهی ستاره است: یک ستارهی کوتوله سفید داغ و به رنگ آبی. این تصویرباشکوه از سحابی سیارهنما نشان میدهد که پوستههای گازی ظریف و تودرتوی آن چندین بار تا مرز نابودی ستاره به بیرون پرتاب شدهاند. در این تصویر عمیق از PK 164 + 31.1 که با کمک رصدخانهی کالار آلتو در اسپانیا گرفته شده است تعداد فراوانی ستارهی راه شیری و همچنین چند کهکشان دوردست نیز به چشم می آید. سحابی PK 164 +31.1 به نام سحابی «جونز-امبرسون» نیز معروف است و در فاصلهی ۱۶۰۰ سال نوری از ما در صورتفلکی گربهی وحشی (سیاهگوش) آرمیده است. با توجه به اینکه این سحابی بسیار کمنور است (قدر ۱۷) و روشنایی سطحی اندکی دارد٬ آن را فقط میتوان با تلسکوپهای نسبتاً بزرگ رصد کرد. از آنجایی که این سحابی گازهایش در حال دور شدن از ستارهی مرکزی هستند به نظر میآید که تا چندهزار سال آینده٬ محو خواهد شد و کوتولهي سفید مرکزی آن جان سالم به در خواهد برد تا زمانی که عالم ما به مکانی کاملاً متفاوت تبدیل شود.
برگرفته از :
http://apod.canot.ir/
مترجم: مهدی نجفی زیازی
اکتبر 30th, 2012
سحابی سیارهنما PK 164 + 31.1
آیا خورشید به چنین چیزی تبدیل خواهد شد؟ به احتمال زیاد. حباب پیشروندهای که در تصویر بالا ثبتشده است سحابی سیارهنمای PK 164 + 31.1 نام دارد. هنگامی که هستهی ستارهای خورشیدمانند دیگر توانایی همجوشی هستهای هیدروژن را نداشته باشد٬ گازهای جوّی باقی مانده به بیرون حرکت میکنند و این حباب پیشرونده به وجود میآید. آنچه که در بخش مرکزی این سحابی به چشم میخورد باقیماندهی هستهی ستاره است: یک ستارهی کوتوله سفید داغ و به رنگ آبی. این تصویرباشکوه از سحابی سیارهنما نشان میدهد که پوستههای گازی ظریف و تودرتوی آن چندین بار تا مرز نابودی ستاره به بیرون پرتاب شدهاند. در این تصویر عمیق از PK 164 + 31.1 که با کمک رصدخانهی کالار آلتو در اسپانیا گرفته شده است تعداد فراوانی ستارهی راه شیری و همچنین چند کهکشان دوردست نیز به چشم می آید. سحابی PK 164 +31.1 به نام سحابی «جونز-امبرسون» نیز معروف است و در فاصلهی ۱۶۰۰ سال نوری از ما در صورتفلکی گربهی وحشی (سیاهگوش) آرمیده است. با توجه به اینکه این سحابی بسیار کمنور است (قدر ۱۷) و روشنایی سطحی اندکی دارد٬ آن را فقط میتوان با تلسکوپهای نسبتاً بزرگ رصد کرد. از آنجایی که این سحابی گازهایش در حال دور شدن از ستارهی مرکزی هستند به نظر میآید که تا چندهزار سال آینده٬ محو خواهد شد و کوتولهي سفید مرکزی آن جان سالم به در خواهد برد تا زمانی که عالم ما به مکانی کاملاً متفاوت تبدیل شود.
برگرفته از :
http://apod.canot.ir/
مترجم: مهدی نجفی زیازی
+ نوشته شده در سه شنبه نهم آبان ۱۳۹۱ ساعت 18:6 توسط امید خانی
|
